او خودش بهتر می دانست.می شود گفت خوب آدم بدی بود یا بد آدم خوبی بود.
بستگی دارد از کدام سمت نگاه کرد-به این که چه بود یا این که چرا اینطور بود.
هر وقت صورت حق به جانبش را می دیدم که دارد هید را عوض می کند ،
یا با چشمهایی که قاتل عشق بودند به کریستین خیره می شد ، فکر کنم
جنبه ظلمانی اش را پیش می گرفت. بعد خنده ایی می شنوم، یادم می آید
که محبتش جولیا را آرام می کرد،گشاده دستی اش ،
دستش که موهای پسرش را ناز می کرد...

برایم مهم نیست که قضاوتتان چیست.
مثل قدیسها صورت روشنی نداشت و مثل شیطان چنگگ به دست نبود.
آدم معمولی ای بود که مثل همه مان ، بین خشم و عشق شقه شده بود.

عشق-تونی موریسون