روزهای آخر سال و وقایعی که انتظارمونو می کشند

معمولا روزهای آخر سال همیشه پر از هیجان و درگیری هستند و موقع خوبی برای اینکه محفل های قدرت تصمیم ها شون رو به اجرا بگذارند. در همین چند روز شاهد به خاک سپاری شهیدان در دو دانشگاه بودیم. اگه هم درست یادم بیاد همین موقع ها بود که حجاریان ترور شد. دلیلش فکر می کنم واضح باشه چون همه می رن دنباله کارشون و یک تعلیق 15 روزه تو همه شئون جامعه میوفته و این باعث می شه که هر تحرکی از عکس العمل دیگران بی نصیب بمونه. یکجورایی این روزا منتظره یک حادثه هستم ولی امیدوارم اتفاق دیگه ای نیوفته و همچنین امیدوارم این مسئله شامل حال گنجی نشه و همون 10 فروردین از زندان بیرون بیاد. اگه من جای گنجی باشم همون چند روز اول ایران رو حتی به مقصد افقانستان هم که شده ترک می کنم . البته می دونم دوستان میگن که تازه باید تو ایران وایسه و خار چشم ... بشه. ولی به نظرم برای شرایطی که در انتظار ایرانه جز خفقان چیز دیگه ای رو نمی شه پیشبینی کرد. اینبار با تصمیم سازگارا مبنی بر بازنگشتن به ایران موافقم، گرچه داره واسه تندروهای آمریکایی کار می کنه. راستی آخر نفهمیدیم رفت دانشگاه Yale یا نه؟!