دعای گل سرخ
آفتابا مدد كن كه امروز
باز بالنده تر قد برآرم
ياري ام ده كه رنگين تر از پيش
تن به لبخند گرمت سپارم
چشم من شب همه شب نخفته است
آفتابا قدح واژگون كن
گونه رنگ شب شسته ام را
ساقي پاكدل پر ز خون كن
گر تغافل كني ريشه من
در دل خاك رنجور گرد
د بازوان مرا ياوري كن
تا نيايشگر نور گردد
...
شادي ام بخش و آزادگي ده
تا زمين تو دلجو كنم من
پر گشايم به روي چمن ها
باغهاي تو خوشبو كنم من
ابر بر آسمان مي نويسد
عمر كوتاه و شادي چه بي پاست
بي سر و پا نمي داند افسوس
شبنم زود ميرا چه زيباست
با شكوفايي من بر آمد
زين همه مرغ خاموش آواز
پاي منگر ز من مانده د ر گل
عطر ها بنگر از من به پرواز
بر سرا پرده ام گرچه كوچك
آسمان چتر آبي گرفته
وين دل تنگ در دامن كوه
خانه اي آفتابي گرفته است
آفتابا غروب تو ديدم
خيز از خواب و كم كم سحر كن
سرد بوده است جان من اينجا
گرم كن جان من گرمتر كن
"سیاوش کسرایی"
No comments:
Post a Comment