وقتی میزاره می ره فکر می کنی که تو همه شئون زندگیت زلزله اومده. فکر می کنی همه اونایی که دورت هستن هم به هم ریختن. فکر می کنی همه می دونن چه بلایی سرت امده. یکم که میگذره می بینی نه انگار کل دنیا بهم نریخته، فقط انگار تویی که به هم ریختی، و فقط تویی که داغونی دنیا چیزیش نیست. اصلاهیچ کس نمی فهمه انگار توی تو چی داره می گذره اخه لزومی هم نداره کسی بفهمه. کمکم یاد می گیری که اگه تو بتونی خودتو جمع کنی، همه چیز عادی میشه. کافیه یکم آروم بگیری و صبر کنی.