از روی قله

و این منم پانهاده به سرزمین حسرتهایم
قدم گذاشته به خاک ارزوهای خاکسترشده
و این منم و این شهر عشقهای من
و این منم و سرزمین موعودم بی انکه منجی من
مرا به انتظار باشد
واین منم با آینده ای که ازآتش امید به خاکستر حسرت بدل شد
و این منم و آن قله کوه که همه ارزویم با توبالا رفتن از آن بود
راستی هنوز هم در قله ها به یاد من هستی؟

کاظم روی کی تو

Dr. Klaus Dierks 2004: Photo: K2 - Chogori: On the Trek from Concordia to K2 Base Camp

امروز یک خبر خوب خوندم. چند وقتی بود که از یک کوهنورد خوب بی خبر بودم قضیه آشنایی مون بر می گرده به دوران لیسانس تابستون سال اول. یادمه اولای اشناییم با گروه دماوند (به قول برو بچ کلوپ دماوند) بود که تو برنامه 3تا قله بالای 4000 متر در یک روزٍ حامد کرامت باهاش اشنا شدم. یه کوهنورد عالی بود که چتربازی هم می کرد برنامه بعدی منو به اشترانکوه برد بد از اون سرمون گرم شد به عشق و اون بابا رو دورادور ازش خبر گرفتم تا وقتی شنیدم که تو برنامه غار که اون سرپرست بوده یکی از بچه ها فوت شده. هرچه گشتم پیداش نکردم و با اشنایی مختصری که از اون داشتم می دونستم که دوباره برمی گرده به کوه. روزها گذشت ما اومدیم به غربتو دیگه خبری ازش نداشتم تا اینکه امروز این خبرو خوندم او تونسته به عنوان اولین ایرانی به قله k2 صعود کنه بهش خیلی تبریک می گم جدا خوشحال شدم.